Contact met DIO

Snel en rechtstreeks contact opnemen met de club kan via info@diobedum.nl.

Wedstrijden

Sporthal de Beemden
Sportlaan 22
9781 CL Bedum
Tel: 050-3012858

Postadres

Secretariaat DIO/Bedum
Kuifeend 23
9781 ZH Bedum
Tel: 06-47906679

In memoriam - Enno Musschenga

Wanneer de wereld doorgaat en de mensen van vandaag tot morgen leven, is er soms bijna geen tijd om een pas op de plaats te maken.


Toch willen we als DIO even stilstaan. Stilstaan omdat het leven ook op den duur stil komt te staan.

 

Enno

Op vrijdag 27 augustus is Enno Musschenga overleden. Iedereen die langer dan een paar jaar betrokken is bij DIO heeft van hem gehoord en heeft hem gezien. Enno was lid van DIO, want hij speelde bij DIO. Tot zijn 75e heeft hij de bal letterlijk rondgespeeld. Toen hij niet meer kon volleyballen, zegde hij zijn lidmaatschap niet op. Dat wilde hij niet. Dat is nog eens verbonden zijn met een club.


Enno was een duizendpoot binnen de vereniging. Het woordje ‘nee’ kwam niet voor in zijn woordenboek en hij deed werkelijk van alles. Vanaf het ontstaan van DIO was Enno van de partij. Hij nam niet alleen deel aan verschillende teams door de jaren heen, maar ook als vrijwilliger bemoeide hij zich met meerdere commissies en activiteiten. Sommige taken deed hij alleen, zoals trainer van de recreanten, (lekkere) snert koken voor snertacties of de wedstrijdleiding, maar heel veel functies bekleedde hij samen met zijn grote vriend, Henk Hardieck. Twee mannen die hart voor de vereniging hadden en wisten wat er voor nodig was om een vereniging overeind te houden. Van het (mede)oprichten van ZAVT, hamburgers bakken tijdens koninginnedag (zijn verjaardag) tot het aanmoedigen van Heren 1. Ook met de bus mee als ze een uitwedstrijd hadden. Enno stond er en je kon op hem rekenen. Dat deed hij heus niet alleen met een grote lach. Enno kon best mopperen. Zo vond hij het uitermate storend als je als team te laat op het veld verscheen. Maar dat mopperen deed hij omdat hij graag wilde dat het goed ging met DIO. En dan is mopperen soms nodig.


Samen met Henk Hardieck en Cees Jan Hage was hij een musketier, een 'oude knar' die regelmatig in zijn jonge jaren vanuit de kantine de gezelligheid nog even voortzette in de stad. Hij had een vaste plek aan de bar en vanaf die plek heeft hij menig mens zien komen en gaan. Enno bleef. Enno bleef tot het einde. Zelfs toen zijn lichaam echt ouder werd, wilde hij bij DIO blijven komen. Regelmatig is hij door familie en vrienden naar een stoel gebracht en later in een rolstoel binnengereden. Hij wilde kijken bij Heren 1, want hij was zo blij met hun promotie naar de topdivisie. Hij was trots, trots op de club.

Enno


Lieve Enno, het is goed zo, rust zacht en doe de anderen de groeten. Hopelijk kan je weer plaatsnemen aan de bar, naast je vrienden. Proost!